تبليغاتX
با هم بودنمان آغاز است
بهار فرا رسید  زیبا روی  با ساقهای برهنه اش                                                                        شکوفان بر فراز تپه ها   نرگسهای پراکنده                                                                               اینجا یک عالمه  سنبل و لاله و نرگس در آمده  رنگ رنگ.                                                                از این همه  یک کوزه سنبل بنفش   با عطر تند بهار     برای تو!

عید مبارک

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 15:5  توسط سولی  | 

پاهای مسافر تاول زده بود و به دشواری قدم از قدم بر میداشت ، می گفت ببینید ای مردم این پای تاول زده پاداش گام زدن در راه خداست.

جوانمرد از آن حوالی میگذشت به مسافر گفت اما راه خدا را با پا نمی توان پیمود این راهی است که تنها با دل میتوان رفت .با دلت برو آنقدر تا دلت تاول بزند.

جوانمرد رفت .جوانمرد با دلش رفت و هیچ کس نمی دانست که او دلش تاول زده است.

از کتاب جوانمرد نام دیگر تو ،شامل چهل روایت از شیخ ابوالحسن خرقانی که جوانمرد نام دیگر اوست و توسط خانم عرفان نظر آهاری نوشته و جمع آوری شده.

****

دیدار دوم از دیدار اول شیرین تر بود چون صدای قلبت را هم شنیدم. قشنگ ترین آوایی که تا بحال شنیدم . مات و مبهوت به صفحه نمایشگر خیره بودم .شاد و خوشحال از بودن تو .خدایا شکرت بخاطر بهترین و بالاترین نعمتی که  بمن عطا کردی .سلامت باش و قوی.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 9:1  توسط سولی  | 

بوی نسکافه در فضا پخش می شود و ذهن من به یاد فال قهوه هایی می افتد که گهگداری با یکی از دوستان عزیزم برای سرگرمی و کنجکاوی میگرفتیم.

 

فنجان قهوه را سر میکشم، تلخ،نعلبکی را روی فنجان میگذارم و به توصیه زن فالگیر به سمت قلبم بر میگردانم.همراه دوستم برای گرفتن فال قهوه به یکی از خانه های قدیمی خیابان منوچهری میرویم .قول داده ام دفعه آخر باشد.به دوستم میم عزیز نگاه میکنم.فنجان قهوه اش را برگردانده و آماده است. دقایق سپری میشود.زن روبروی ما می نشیند جای پای گذر زمان روی صورتش نمایان است.ورق ها را بر میزند. فنجان دوستم را بر میدارد. قلم و کاغذم آماده است، آماده نوشتن هستم. زن فالگیر شروع میکند به گفتن آنچه میبیند در فنجان قهوه و برگ های رنگی ورق و من تند تند بدون لحظه ای درنگ می نویسم هر چه که میشنوم .... حالا نوبت من است که گوش کنم و دوستم که بنویسد.راستش در لحظه های شنیدن جز چند جمله چیز دیگری از گفته هایش یادم نمی ماند و اگر نوشته ها  نبود آن هم از  یادم می رفت از بس زن فالگیر با سرعت در حال گفتن بود و از بس ذهن من در آن لحظه ها در گیر یادآوری و ارتباطی بین گذشته و حال با آنچه زن فالگیر میگفت، بود.کاش نوشته ها را نگه داشته بودم.

 

بعدتر ها شنیدیم زن فالگیر از آن محل رفته به یکی از خانه های شمال شهر!!!!!!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386ساعت 11:57  توسط سولی  | 

دستگاه روی بدنم قرار میگیره و من تصویر تو را خیلی واضح و شفاف می بینم. به طرز حیرت آوری با اینکه خیلی کوچیکی میتونم تمام زوایای بدنت رو تشخیص بدم. دست و پای کوچولوت. سرت که هنوز بزرگه و اون قلب کوچولوت که داره با سرعت میزنه. تا یکساعت بعدش من و پدرت هر دو گیج و منگ و سرشار از تحسین بودیم.از اون لحظه به بعد احساساتمون شکل دیگه ای به خودش گرفته. من خودمو میبینم. پا گرفتن خودمو. بزرگ شدن خودمو. قبل تر ها وقتی میدیدم کسی تصویر اولین دیدار رو نگه میداره میگفتم چه کاریه .ولی حالا می فهمم همه برای یادآوری اولین دیدار و اون احساس عجیب و باورنکردنیه اون لحظه است. قوی باش و سالم. 08/12/86

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم اسفند 1386ساعت 11:30  توسط سولی  | 

بهترینم،

            گفتن نتوانم

                             تو از چشمانم بخوان آنچه در قلبم جاریست

                                                                                   تولدت مبارک

                                                                                                    سبز باشی و پاینده

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم اسفند 1386ساعت 8:45  توسط سولی